Zomaar een helpdesk

— Goeden [ dagdeel ], u spreekt met [ naam ], wat kan ik voor u doen? – Ja, ik heb een klacht! — Zegt u het maar. – Een tijdje geleden heb ik een perfecte wereld besteld. Ik had er van tevoren lang over nagedacht en van alles vergeleken. Uiteindelijk kwam ik bij u uit voor de perfecte wereld met het aanvullende pakket. — Ja, het zeker zonder zorgen bedoelt u? – Ja, die ja. — En wat is uw klacht daarover?

– Tsja, weet u, ik dacht dat de wereld hiermee perfect zou zijn. Zo heet dat toch? Ja. En dat ik alle zekerheden zou krijgen en me geen zorgen meer hoefde te maken: nou, daar is dus helemaal niks van waar! Ja kijk, u kunt daar natuurlijk niets aan doen, maar ik ben toch erg boos. Ja, of boos, gewoon een soort van teleurgesteld meer. — Ja, ik begrijp dat dit heel vervelend voor u is. Zou u eens uit kunnen leggen waar het precies misging? – De wereld zou aan mijn voeten liggen, maar ik zie niks. Iedere dag zou een feestje zijn, maar ik merk er niks van. De zekerheden die ik verlangde blijken niks voor te stellen. De zorgen die ik me maak zijn achteraf gezien overbodig. De doelen ik stel blijken stuk voor stuk achterhaald. Alle andere mensen zitten in hun eigen perfecte wereld. Ik ontmoet alleen nog maar mensen die in mijn perfecte wereld passen en ik in de hunne. Dit kan dan wel de perfecte wereld zijn, zeker zonder zorgen, voor honderd euro wordt het morgen, maar ik voel niets meer! Kunt u daar nou niet eens iets aan doen?

— Jawel mevrouw/meneer [ naam ]. Ik kan u wel op weg helpen. Staat u op dit moment in de perfecte wereld? – Ja, natuurlijk, daar heb ik toch voor betaald! — Ziet u bovenin van links naar rechts een blauwe lucht? – Ja. — En heeft u de zon in de rug? – Ja. — Als u nu eens bukt, ziet u dan dat de wereld aan uw voeten ligt? Kijk eens naar uw handen, houdt u daar geen slingers in? Voelt u ook dat uw verlangen naar zekerheid de perfecte wereld erg klein maakt? Stap nu over de drempel, maakt u zich zorgen over wat u maar wil, zo lang de zorgen u niet tegenhouden. De perfecte wereld kent geen beperkingen, ze is oneindig en nietig. U kunt er alle kanten mee op. Dat is ook de reden waarom wij als [ bedrijfsnaam ] de perfecte wereld aanbieden. Voor een schappelijke prijs kunt u er oneindig gebruik van maken. En mocht het niet zo gaan zoals u wenst, dan kunt u ons 24 uur per dag, 7 dagen in de week bellen. U bent tenslotte ook maar een mens.

– Ja, hoor eens even. Daarvoor geef ik mijn goeie geld niet aan jullie uit. Om hier een beetje op mijn tekortkomingen gewezen te worden. Wat is dit voor perfecte wereld? Ik wil verdorie waar ik recht op heb! Al dat gedoe heb ik niet nodig. Kunt u ervoor zorgen dat het in orde komt? Of kan ik misschien iemand spreken die dat kan? — Ja, ik begrijp dat u boos bent, mevrouw/meneer [ naam ] en een pasklare oplossing wenst. Ik wil graag met u meedenken en proberen er samen uit te komen. – O, dus u zegt nu dat u er niets aan kunt doen? — Eh ja, inderdaad. Maar ik wil graag met u meedenken. – Meedenken? Wat heb ik daar nou aan? Geef mij gewoon waar ik recht op heb, daar heb ik voor betaald! Ik eis een perfecte wereld en als u daar niet voor kunt zorgen dan eis ik het wel een stapje hoger!

— Ja mevrouw/meneer [ naam ], mijn leidinggevende zal u precies hetzelfde meedelen. Inhoudelijk denk ik niet dat dat iets toevoegt aan wat ik u kan vertellen. Wij leveren de perfecte wereld aan u volgens uw bestelling. Het staat ook in voorwaarden dat wij niet verantwoordelijk zijn voor menselijkheden en de daaruit voortvloeiende schade. Nu uw wereld perfect is zoals u zich dat altijd had voorgesteld, ziet u uw eigen imperfecties. Dat kan schokkend zijn. Voorheen was uw wereld niet perfect, maar een afspiegeling van alles wat menselijk is. Om de perfecte wereld te creëren hebben we het menselijke aspect achterwege moeten laten, al vroeg in de ontwerpfase. Na dat god de mens schiep, schiep de mens het idee van god. Dat is natuurlijk net zoiets. Een evenbeeld dat geen afspiegeling meer is, maar een verheven ideaal. Voor de realiteit hoeft u niet bij ons te zijn, u komt bij ons voor perfectie. Wat toont falen beter, dan het verlangen naar iets dat beter is dan wijzelf? – O, dus u zegt dat ik heb gefaald? Omdat ik niet gelukkig ben ik mijn perfecte wereld? — Nou, dat zou ik zo niet zeggen… – U zegt het wel, ik hoor ’t toch?

— Mevrouw/meneer [ naam ] wat was voor u de reden om de perfecte wereld aan te schaffen? – Ja, nou gewoon wat iedereen toch wil? Beetje gelukkig zijn, wat lol maken en die paar jaar hier zo prettig mogelijk doorbrengen. — Ja, ik begrijp het, en ik begrijp uw teleurstelling. Bij wijze van uitzondering, want eigenlijk mag ik dit niet doen, kan ik u vrijstellen van verdere deelname aan de perfecte wereld. – Dus dan wordt alles weer zoals het was? Nou nee, dat zal niet gaan, ik kan de ervaringen niet terugnemen. Die zijn al eens gebruikt en daardoor te persoonlijk. – Tsja nou, doet u dat dan toch maar. Dan stap ik eruit. — Prima, ik ga het voor u in orde maken. – En wanneer is dat dan rond allemaal? — Zo snel mogelijk mevrouw/meneer [ naam ], uit naam van [ bedrijf ] dank ik u hartelijk voor uw bijdrage aan de perfecte wereld en mocht u nog eens van onze diensten gebruik willen maken, dan bent u natuurlijk weer van harte welkom. – Goed ok, dan merk ik het wel. — Ja hoor, ik wens u nog een prettig [ dagdeel ]. – Tot ziens.

De volgende morgen werd het resultaat al zichtbaar. Alles was anders, maar toch ook niet. Was het ’t licht? Of de wind die anders stond? Of waren het de woorden in de afscheidsbrief van de perfecte wereld? Idealen uit ijdelheid verwijten de spiegel dat schijn bedriegt. Die spiegel liegt niet, uit ijdelheid. Het verwijt verschijnt in spiegelbeeld. Oneindig herhalen in spiegelbeeld Perfect: weer schijn Schijn of falen Echt of idealen?

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.