Pizzadeeg maken met droge gist, succesrecept!

Omdat ik vandaag twee enthousiaste eters en keukenhulpen in huis had besloot ik samen met deze jongens pizza te maken. Droge gist haalde ik bij de C1000 en de rest bij de Lidl. Prima winkel die Lidl! Pakjes en zakjes heb je niet nodig, de kosten vallen alleszins mee, en moeilijk is het ook niet. Hoe doe je dat dan? Nou… zo:

Recept voor Pizzadeeg met droge gist:

  • 1 zakje droge gist
  • theelepel suiker
  • theelepel zout
  • 23o gram tarwebloem (of patentbloem) +extra om te bestuiven
  • 180 cl water
  • eetlepel olijfolie + beetje om de kom in te vetten

Altijd handig, maar vooral als je met kinderen in de keuken staat: weeg alles af en zet je spullen klaar vóór je begint.

  • Doe de bloem in een kom en maak in het midden een kuiltje. Strooi het zout aan de buitenkant van de bloem.
  • Los de suiker en de gist op in het water en roer dit even door.
  • Giet de olie in het kuiltje van de bloem en begin met roeren.
  • Van binnenuit zorg je ervoor dat er steeds wat bloem in het kuiltje valt. Voeg steeds een beetje van het gistmengsel toe, en blijf rustig roeren.
  • Als al het vocht aan de bloem is toegevoegd kan er gekneed worden. In de kom, of op het aanrecht. Of in een mengmachine, maar kom op, zoveel werk is het niet en als je straks die mengmachine schoon moet maken vraag je je af waarom je het niet met de hand hebt gedaan.
  • Kneed het deeg tot het lekker elastisch en zacht aanvoelt. Het deeg mag niet meer aan de kom of je handen plakken, voeg desnoods wat bloem toe als het te nat is. Of wat water, als het te nat is.

Dit duurt ongeveer 10 minuten, alles bij elkaar. Tenzij je toch niet alles klaar had staan en je met je deeghanden nog wat kastjes en laatjes open moest maken, dan duurt het langer. + opruimen.

De jongens waren enthousiast over het kneden van het deeg. Dat is natuurlijk ook net kleien. Als alle kinderen uitgekleid zijn maak je van het deeg een grote bol, die je in je eerder gebruikte kom doet. Smeer vooraf de kom in met olie. Als er nog wat deegresten in de kom zitten, dat maakt niet uit. Mij niet in ieder geval. Sla een vochtige theedoek om de kom, maar zorg ervoor dat deze niet in de kom gaat hangen, en zet het deeg warm weg. Mijn inbouwoven heeft een temperatuurstand van 40 graden, dat is ideaal. Uurtje, dat moet genoeg zijn. Anderhalf uur is ook geen ramp. Als je de deeg en meelresten nu uit je keuken gaat verwijderen: gebruik koud water, heet water gaart het meel en dan wordt het alleen maar lastiger schoonmaken. Zet alvast een bakplaat met bakpapier klaar en verwarm de oven op tijd voor. Zo heet als ‘ie kan.

pizzasaus

Als de keuken weer schoon is kun je de tomatensaus gaan maken. Ik maak daarvoor een blikje gepelde tomaten open en kieper de inhoud in een steelpannetje. Met wat peper en zout en Italiaanse kruiden. De saus mag een kwartiertje flink koken, om dikker te worden en de tomaten uit elkaar te laten vallen. Verse kruiden voeg je op het laatst toe. Maak het zo moeilijk als je zelf wil.

Na een uur is het deeg 2x zo groot en ruikt het huis naar gist. Wat eerst een bol deeg was ter grote van een flinke vuist ziet er nu zo uit: beleg

Haal het deeg uit de kom en kneed het kort door, anders is het deeg te slap om te bewerken. Strooi een handvol bloem op het aanrecht en ook wat over je deegroller. Rol het deeg rustig uit en draai het regelmatig een slag, anders plakt straks alles aan je aanrecht. Zodra het deeg bij benadering de vorm van de bakplaat heeft mag ’t op de plaat. Als de lap te groot is om met je handen op te pakken kun je het deeg ook een keer om de deegroller slaan en zo op de bakplaat leggen. Op de plaat kun je het deeg verder met je vingers verspreiden en in vorm brengen. Een bodem die overal even dik is, is ideaal. Een bodem die hier wat dikker is dan daar, ach… dat is ook best.

 

Dan mag de saus op de bodem, gewoon het pannetje ondersteboven houden boven het deeg. De hoeveelheid saus en deeg in dit recept zijn op elkaar afgestemd. Met de achterkant van een lepel verspreid je de saus. 

pizzasaus2

Nu is het tijd om de pizza te beleggen. De jongens nemen nog net de moeite om te komen zeggen wat ze op hun pizza willen. Ze zijn veel te druk met het bouwen van hun hut. Tip voor het beleggen van de pizza: meer is niet lekkerder. Als je teveel boven op elkaar stapelt wordt het of niet gaar en zompig, of de pizza is niet te eten omdat alles er vanaf valt. Tenzij je van zompige pizza’s houdt die enorm knoeien tijdens het eten. Ga dan gerust je gang,

 

 

Ik gebruikte deze ingrediënten +verse basilicum+kaasbeleg2:

 

Je kunt er alles op doen wat je lekker vindt, als de kinderen zelf mogen kiezen dan is de kans dat ze hun bord leeg eten des te groter. Ik stel wel voor dat je zelf de kaas raspt, een kleine moeite en stukken lekkerder dan de geraspte kaas uit een zakje. Koop vooral geen pizzakaas, of kijk goed op de ingrediëntenlijst of er wel echt kaas in zit. Als de eters bijzonder kieskeurig zijn zou je zelfs de pizza in vlakken kunnen verdelen, met voor ieder zijn eigen beleg.

 

pizzabelegd

Als de pizza belegd is naar wens, en de oven goed heet, mag de pizza de oven in. Ga na een minuut of 10 even kijken, misschien moet ie nu nog 2 minuten, misschien 5.

 

Uiteraard is er altijd een kind dat helemaal niks van pizza wil weten, die krijgt dan een boterham, maar wel een gezellige.

geenpizza

 

 

 

 

 

 

 

En dan is het zo ver! De jongens komen uit hun zelfgemaakte hut en we gaan aan tafel!

pizzaklaar

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.