Moekepraat

Wat is er gebeurd? Met die leuke vlotte vrouwen, die nu zo’n beetje midden 30 zijn? Een kind op school en de ander nog thuis. “Hoeveel nachtjes nog?” vraagt de ene moeder aan de andere. “Nog 4 nachtjes slapen hé, dan mag jij ook naar de grote school,” zegt de andere moeder, half tegen haar kind. Het kind dat met gekruiste benen haar schoenen bestudeert. Overdonderd als ze is door het geweld dat kleuterklas heet.

Over de hoofden van de kinderen wordt het gesprek voortgezet: “het zal wel stil worden in huis,” zegt de mama die nog een kind in een maxicosi met zich meezeult. “Ja, ik zou niet weten wat ik moet doen. Misschien een hobby zoeken,” is het ietwat sippe antwoord. Ik zit erbij en kijk ernaar, en dit is een van die zeldzame keren dat ik denk: ik kan maar beter mijn mond houden. En dat ik dat dan doe ook. 6 jaar lang had je minstens één kind over de vloer. Binnenkort breekt de dag aan dat je eindelijk weer iets voor jezelf kunt doen. Dans de horlepiep! Laat je haar weer groeien! Ga terug naar bed! Kijk tv voor mijn part. Of: inderdaad, zoek een hobby.

Dan vraag ik me af, hoe zag het leven van deze vrouwen eruit vóór ze kinderen kregen? Hebben ze gestudeerd, werkten ze? De indruk die ik er nu van krijg is dat ze minimaal 4 x per dag op het schoolplein staan om hun kind te brengen of te halen.  Dus een baan van meer dan 12 uur per week zit er niet in. (iedereen die nu beledigd is: onderaan kun je je reactie achterlaten) Zijn dit de vrouwen die na de geboorte van de eerste zeiden: “mijn hele leven staat op zijn kop”? En hebben ze zich er na 6 jaar bij neergelegd dat ze dat leven ondersteboven op zolder hebben gezet? Dat hun leven nu bestaat uit heen en weer naar school sjezen, boodschappen doen en het huishouden? En op zaterdag lekker vroeg naar bed “want dan is er toch niks leuks op tv.”

Toen mijn kinderen geboren werden (bij de eerste was ik 26) veranderde er veel, maar niet alles. Ik bleef de dingen doen die ik leuk vond, en mijn kinderen vonden het superstoer: een mama met een motor. Logeren bij de oppas als mama ging pokeren was ook een feestje. Ook een (inmiddels) alleenstaande mama wil er wel eens een avondje uit. Mama schrijft, “wat heb je geschreven mama?” vraagt de oudste. “Ik ga ook schrijven, zegt de jongste.”

moekepraat
mijn hobby

Misschien moet er een zelfhulpgroep komen voor ouders die er niet tegen kunnen dat hun kinderen naar school gaan. Met twee keer in de week een bijeenkomst met koffie en wat lekkers. Voorbereidende workshops als: mijn kind fietst alleen naar school, en: het lege nest syndroom zijn optioneel. Get a life mama’s. Wie was je voor je kinderen kreeg? Wie is de persoon waar je vent verliefd op geworden is? Kam je haren, doe iets anders aan dan een fleecetrui en zoek inderdaad een hobby. Oh ja, en misschien kun je je kinderen een keer een dagje over laten blijven, dan heb je een hele dag voor jezelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.