Inge geeft weg #twittercare

Update 25-05-2014

Goed nieuws! De aanmeldingen zijn geteld, de donaties zijn geteld. Ik kan iedere aanmelder blij maken met een tientje! Ik heb de aanmelders gemaild met het verzoek aan mij de rekeningnummers door te geven.

Nogmaals bedankt voor de spontane donaties en de geweldige reacties. Deze actie gaat nog een vervolg krijgen. En op deze site verschijnt binnenkort een uitgebreid verslag. Facebookers, twitteraars, vrienden I <3 you!

 

 

 

Update 22-05-2014

Dag drie van een “tientje voor een vriendje”. De kracht van sociale media begint te werken! Aanmeldingen voor een tientje komen binnen er melden zich ook donateurs. Ik ga hier niet om geld vragen, maar voor wie een bijdrage wil doen: stuur even een mailtje via het contactformulier. Mensen die hun eigen initiatief opzetten en zelf een tientje weggeven wil ik vragen hun verhaal aan mij te mailen, via hetzelfde formulier.

De mensen die nu nog zeggen dat sociale media leiden tot een verarming van persoonlijk contact nodig ik uit om mij op Twitter te volgen. 😉 Om met eigen ogen te zien dat die stelling niet meer opgaat. Je krijgt wat je geeft, ook op sociale media.

 

Up Up Update 21-05-2014!

Onderstaand bericht is nu een dag oud. De reacties en spontane aanbiedingen voor donaties zijn onbetaalbaar, nu al. Iets anders dan jubelende clichés kan ik niet bedenken voor de manier waarop de actie ontvangen is.

Er zijn blijkbaar veel mensen die een tientje kunnen missen om een ander te helpen. Dan moeten er ook mensen zijn die een tientje kunnen gebruiken. Iedereen kent wel iemand, die een nare scheiding achter de rug heeft, te maken heeft met tegenvallende bedrijfsresultaten of zonder werk zit. Er zijn zoveel mensen die wat hulp kunnen gebruiken. Gek genoeg heb ik nog maar weinig aanvragen voor een tientje ontvangen. Hoe komt dat?

Hebben we met zijn allen het lef niet om tegen die mensen te zeggen: Kijk, een tientje, voor jou. Ik hoef er niks voor terug?

Of weten we niet om te gaan met de armoede van een ander? Praten over geld is een taboe. Niemand zegt graag hoeveel geld hij heeft, hooguit dat het genoeg is. Maar zélden hoor je iemand zeggen dat hij te weinig heeft. De schaamte is zo groot dat er eerst bezuinigd wordt op zaken die voor het oog van de buitenwereld verborgen blijven. Eerst worden de kinderen opgeschept aan tafel, papa en/of mama hebben toch niet zo’n honger. Er moeten nog winterschoenen gekocht worden voor de snel groeiende kindervoeten. Als er niets meer te bezuinigen valt kan de gemeente bijspringen, met een bijdrage in bepaalde kosten, kwijtschelding van gemeentelijke lasten of een aanmelding bij de voedselbank. Wie hiervoor in aanmerking komt heeft al een tijdje honger.

Niet alleen de honger knaagt, maar ook de schaamte.

We willen succesvol zijn, leven naar de maatstaven die onze opvoeding en omgeving ons opleggen. Wie dat niet kan is mislukt, die doet niet mee. Zo lang je dat zelf gelooft althans. Ik geloof daar niet in. Ik geloof in doen wat je kunt met de middelen die je hebt. En ook ik heb de bordjes van mijn kinderen vol geschept, terwijl ik “geen honger” had. Maar die winterschoenen kwamen er, en wat was ik trots. Soms was er een andere moeder, die zei: “Ik hoop dat je het niet vervelend vindt dat ik het je aanbied, maar ik heb nog een paar tassen met kinderkleren. Wil je kijken of daar iets voor jullie bij zit?” En ik vond het niet vervelend, ik was dankbaar voor het gebaar. Het uitzoeken van de kleertjes voelde als Sinterklaasavond op mijn vijfde.

Een tientje is niet veel, voor de mensen die het kunnen missen. Maar het is welkom bij de mensen die het kunnen gebruiken. Stap over de schaamte heen en vraag aan iemand of hij hulp kan gebruiken. Zet de misplaatste etiquette aan de kant. Ja, misschien breng je iemand in verlegenheid. Heb het vertrouwen dat dat over gaat. Dat de schaamte wat minder wordt, dat de ontvanger zich bijzonder voelt, omdat er iemand aan hem heeft gedacht. Je geeft niet alleen een tientje, maar ook vertrouwen, positiviteit. Het kan een wending betekenen in het leven van een ander, te weten dat er aan hem gedacht wordt.

Wie geholpen wordt als het nodig is, onthoudt dat. De mensen die mij geholpen hebben, waren mensen die zelf ooit hulp ontvingen. De persoon die jij helpen kunt, zal later een ander helpen.

Ik daag jullie uit! Stap over de drempel en deel 5 minuten van je tijd met mij. Gebruik het contactformulier om te laten weten wie onze hulp gebruiken kan, van jou en mij. Maak het verschil.

 

 

 

 

Bericht van 20-05-2014:

Terwijl de wereld om ons heen in brand staat, wordt bij de meeste mensen één dezer dagen het vakantiegeld bijgeschreven. Dat wordt besteed aan de vakantie, leuke dingen, aflossingen of gaat op de grote hoop. Het leven is al duur genoeg en een extraatje kan iedereen gebruiken. Je hebt er tenslotte het hele jaar voor gewerkt. Misschien zijn er ook wel mensen die een deel doneren aan een goed doel, waarvan ze hopen dat het goed terecht komt.

Ik geloof niet zo in goede doelen, met directeuren die steeds rijker worden. Maar ik geloof wel in mensen, en daarom doe ik het dit jaar anders. Ik wil 10 euro van mijn vakantiegeld weggeven aan iemand die het kan gebruiken. Klinkt als een kleine bedrag, maar als je het op straat ziet liggen raap je het ook op. En het is niet voor jou! Het is voor iemand waarvan jij vindt dat hij of zij het nodig heeft. En misschien is het lage bedrag wel een motivatie om hetzelfde te doen. De meeste mensen kunnen een tientje wel missen, maar ik ken ook mensen die het goed kunnen gebruiken.

Laat weten wie je voordraagt, op info@ingeschrijft.nl of via het contactformulier. Zet erbij: wie en waarom en of jij/de betrokkene anoniem willen blijven.

Contact via twitter kan ook: https://twitter.com/inge_schrijft tweets met #twittercare

Op 25 mei laat ik weten wie mijn vakantie tientje krijgt.

 

 

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.