Huh? 31-05-2015

Ik reed vanmorgen door Veenendaal. Sterker nog, ik reed op zondagmorgen door Veenendaal. De kerk was uitgegaan en er liepen mij veel kerkgangers tegemoet. Er was één stel waar ik mijn ogen niet vanaf kon houden. Gekleed in diepdonkerblauw liepen ze ongeveer een meter uit elkaar. Ze keken niet naar elkaar, praatten niet met elkaar, hielden elkaars hand niet vast. Maar uit alles bleek dat ze bij elkaar hoorden. In dezelfde kleur blauw, met dezelfde kleur haar, met dezelfde uitgestreken gezichtsuitdrukking. Alleen had zij een lange rok aan in plaats van een broek. En een hoedje op. Meer een hoed eigenlijk, een rond sculptuur van een hoofddeksel. Terwijl ik verder reed bedacht ik me hoe blij ik ben dat ik op zondag gewoon kan doen waar ik zin in heb. Dat ik geen verplichting heb aan een kerk of gemeenschap. Ik reed zo’n drie minuten kerkgangerstroomopwaarts en er kwamen mij veel mensen tegemoet. Alle dames met een rok, en de heren bijpassend gekleed. En ineens dacht ik het eerste stel weer te zien. Huh, dat is gek, dacht ik nog. Maar het waren gewoon andere mensen. Die er gewoon exact helemaal hetzelfde uitzagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.