Het boek, de bieb en de liefhebber.

 

Ik was dus in de bieb. Een heel gewone bieb, geen multidisciplinair ontmoetingscentrum dat bruist van het leven. Laat staan van cultuur. Naast de bieb bouwen ze een nieuwe bieb. Daar belooft het allemaal wél te gaan gebeuren. Ik kan niet wachten.

Ik zoek nooit een bepaalde schrijver, ik heb nog nooit een boek gevonden dat ik zocht. Ik onthou ook nooit namen van schrijvers of titels. Dat heb ik afgeleerd. Wat me echt raakt blijft me bij als “kom hoe heet het ook alweer dat boek met dat licht en die man die eigenlijk niks doet van die ene Japanse schrijver”. Als mijn gesprekspartner dan weet welk boek ik bedoel blijven we vrienden voor het leven. Ik lees niet meer zoveel als vroeger. Ik slaap wel iets meer dan vroeger. Maar ik lees nog steeds wel veel. Boeken kopen doe ik eigenlijk nooit, omdat ik boeken bewaren een vreemde bezigheid vind. En vooruit, omdat ik boeken best duur vind.

Dus ik was in de bieb. Tussen de rijen boeken hoorde ik de kinderen die hun spelletjes becommentarieerden op de pc’s die je alleen mag gebruiken om dingen op te zoeken. Ik schoof wat verder de rij in. Lezen gaat het best in stilte. Boeken uitzoeken ook. Er zijn speeltuinen, en er zijn bibliotheken. Misschien dat de kinderen in de nieuwe multifunctionele bieb hun eigen plekje krijgen. Want ik gun het ze heus wel en ja ze zijn van de straat en nee ze doen niemand kwaad. Maar irritant is het wel.

Ik ga even verder in tegenwoordige tijd en ik ben dus in de bieb. Ik loop tussen de rijen boeken en mijn eerste selectie gaat op kleur. Boeken met een felle kaft verraden moderne auteurs, of in ieder geval uitgeverijen met moderne ambities. Boeken met een foto omslag vaak ook. Dan de titel. Veel valt al af op de titel. Als er bijvoorbeeld een familielid genoemd wordt. “Wij waren zusjes” bijvoorbeeld, ik verzin het nu even, al zal er vast wel een boek zijn dat zo heet. Boeken met rare werkwoorden in de titel sla ik ook over. “Hunkerend naar jou” gun ik geen tweede blik. Mensen die dat soort werkwoorden gebruiken hoop ik in het gewone leven ook niet tegen te komen. Gekke titels zijn goed, “De dans van de bananen” of “Het wonderlijke leven achter de maan”. Korte titels zijn ook goed.

Dan de schrijver, ik lees geen boeken van mensen die eerst met iets anders bekend zijn geworden en daarna een boek hebben gepubliceerd. Daar is het leven te kort voor en er zijn genoeg boeken die wel goed geschreven zijn. Schrijvers die na hun eerste paar boeken bekender geworden zijn met andere dingen dan met schrijven vind ik ook hoogst verdacht.

Oké, de kaft klopt, de titel is goed, de schrijver is niet ongeloofwaardig. Dan komt de sticker. Want de boekenhaters in deze bieb classificeren de boeken met pictogrammen. Liefst plakken ze die over de tekst op de rug. Alsof de titel mij niet meer zegt dan een sticker met een smiley. Want die smileys moeten aangeven dat het hier om een boek met “humor” gaat. Om te lachen! Nu weet ik niet wat de gemiddelde bibliothecaris grappig vindt, maar ik denk dat we het vaak oneens zijn. De boeken met de streekroman sticker zijn al afgevallen bij het scannen van de kaften. Alles waar een waterverf schilderij op staat met een kerktoren wordt genegeerd. Boeken met een pistool erop ook, want ik kan niet tegen enge dingen. De boeken met de spookjes en aliens vallen om dezelfde reden af. De historische romans met de sticker van de afgebrokkelde zuil lees ik alleen als ze geschreven zijn door Arthur Japin. Dan hou je nog een paar dingen over, de zeevaart romans, die alleen leuk zijn als ze door vrouwen zijn geschreven. De psychologische romans, mogen ook blijven. De familievertellingen niet, tenzij ze over eten gaan en er recepten in staan. De missionarishouding voetjes van de erotische literatuur laat ik ook in het rek. Slecht geschreven en vaak ronduit banaal, ik word er niet warm van. Dat word ik ook niet van de dierenboeken, inderdaad, een sticker met een hondenpootje. Woef.

En dan komt het! Bij dit boek klopt alles! Ik pak het van de plank en lees de eerste bladzijde. Gaat er iemand dood? Boek terugzetten. Zijn de zinnen te kort? Boek gaat terug. Heb ik na het lezen van eerste alinea al een beeld bij wat de schrijver bedoelt? Boek gaat mee. Is de zinsbouw vreemd? Even kijken in welke taal het boek oorspronkelijk is uitgegeven. De ene vertaling is de andere niet, maar boeken die uit het Duits zijn vertaald irriteren me mateloos. Meestal lees ik ze niet uit, omdat ik tijdens het lezen het boek aan het terugvertalen ben in het Duits. En het moet natuurlijk wel een beetje leuk blijven. Is het een boek met verhalen, dan gaat het meestal terug. Ik wil me kunnen verliezen in een boek en met korte verhalen lukt dat niet. Dan wordt de honger niet gestild en blijf ik maar doorlezen tot ik mijn fix heb en voor je het weet is het twee uur ’s nachts.

Het boek moet niet te dik zijn. Het boek moet ook zeker niet te dun zijn. Het boek moet gewoon precies goed zijn. Voor de zekerheid neem ik altijd een hele stapel mee. Voor als er eentje tegenvalt. En onderweg naar huis bedenk ik alvast welk boek ik het eerste ga lezen. En als het dan precies goed is kan ik me enorm verheugen. Ik lees uitsluitend in bed, in stilte. Het is een reden om op tijd naar bed te gaan. Of er in ieder geval een poging voor te wagen. Als ik lees worden de woorden een film in mijn hoofd en het verhaal ook een beetje mijn verhaal. En als het boek uit is vind ik dat jammer, soms wel dagenlang. En ik neem me voor de titel van dit boek dan wel te onthouden, om mensen erover te vertellen. Hoe mooi het is. En dan komen er weer nieuwe boeken en vergeet ik het toch. Behalve dan dat het ging over dat licht en die man en dat hij eigenlijk niks doet, van die ene Japanse schrijver.

Eén reactie

  1. sue

    Wat enorm herkenbaar omschreven, alhoewel ik ook de eerste schifting maak op omslag en titel kijk ik echt nooit maar de categorie waarin het boek is geplaatst. Hoe vaak ik het al niet eens ben geweest met de indeling.

    De omslag moet aanspreken en als dat goed is, gaat het mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.