Een BH kopen, dat moet van twee kanten komen.

Het kopen van een goede BH, dat moet natuurlijk wel van twee kanten komen. Alles van de winkel af laten hangen is niet eerlijk. Dus voordat ik aan mijn door Hunkemöller gesponsorde lingerie trip begon heb ik gedoucht, geschoren, geëpileerd. gemake-upt en geföhnd alsof mijn leven ervan af hing. Het enige waaraan ik kon denken waren passpiegels en onvoordelig licht. Ik deed wat ik kon, de confrontatie zou immers onvermijdelijk zijn. Op de fiets naar de winkel liet ik een Coco Chanel geurspoor achter waar menig hond jaloers op zou zijn.

In de winkel was het rustig, gelukkig. Maar waarom was ik daar zo blij mee? Ik had al een bang voorgevoel dat het een lange exercitie zou worden, gezien de teleurstellende resultaten uit het verleden. En ik ben niet de lastigste klant, ik ben niet de meest veeleisende. Ik wil gewoon een BH kopen die goed zit, die lekker zit, me voordelig uit laat komen en er als het even kan ook nog leuk uit ziet. Want er leuk uitzien, ook onder je kleding… er zijn van die dagen dat dat gewoon belangrijk is.

De medewerksters van de winkel wisten waar ik voor kwam en na het meetmoment gingen we diagonaal door de rekken om van ieder model minstens één exemplaar te bemachtigen. Ik leerde een hoop: er zijn Minimizers, er zijn Maximizers. Er zijn Plungers, Balconette’s, Push-Ups, Full Cups en Demi Cups. En sportBH’s natuurlijk. En die zijn er allemaal in verschillende kleuren. En maten zo bleek, want het ene model vraagt om die maat en het andere model zit dan weer beter in een maatje kleiner.

BHCOLL

De Minimizer ging ook mee het pashokje in. Het schrikbeeld aller BH’s als je het mij vraagt. Veel stof, weinig kleur en de belofte je boezem te verkleinen zijn voor mij geen verkoopargumenten. Maar wat denk je? Hij paste, al vond ik het wel wat plat van voren. Omdat ‘ie ook nog lekker zat mocht ‘ie op het “blijven” haakje. En bleef daar heel lang, heel eenzaam hangen. De Maximizer stond iets tè gezellig, Hollands Glorie tot onder mijn kin zal ik maar zeggen. De Balconette sloot niet aan, bij de Plungers dreigde serieus uitrolgevaar, de Push-Ups waren er niet in mijn maat en de Demi Cups zaten niet lekker. Ik had al zeker 17 BH’s gepast en als ik niet op een missie was, was ik onverrichterzake vertrokken.

De winkelmedewerkster hield vol en daar hield ik me aan vast. Onvermoeibaar wisselde ze maten, verstelde bandjes (na vragen of dat mocht) en ze kwam niet het pashokje in “zonder kloppen.” En ze bracht BH’s, steeds meer BH’s. En nog steeds hing die ene saaie Minimizer als enige op het “blijven” haakje. Me aan te staren, alsof hij wilde zeggen: “Zie je nou wel. Koop mij nou maar gewoon, leuker wordt het niet.”

Het pashokje trouwens viel me alles mee, ruim genoeg, maar één spiegel en gedempt licht. Hoe dan ook was ik blij dat ik gedaan had wat ik kon, qua voorkomen. Ik nam me voor nooit meer onvoorbereid lingerie te gaan passen. En alleen te gaan passen op rustige momenten, zoals deze vrijdagochtend. De randvoorwaarden waren dus goed, beter dan verwacht zelfs. Maar mijn vingers begonnen te verkrampen van alle haakjes en oogjes sluitingen.Waarbij ik om de antidiefstal tag en de kaartjes heen moest manoeuvreren. Gelukkig kwam het eind in zicht, na op één na alle modellen gepast te hebben. En hoe krijg je het voor elkaar? De állerlaatste BH paste, eindelijk! En was in een aantal kleuren verkrijgbaar. Dat maakte de keus nog steeds niet heel ruim, maar ik kon in ieder geval die saaie Minimizer keihard uitlachen!

Van pure opluchting besloot ik twee van deze BH’s te kopen, met een broekje erbij. In mijn nopjes was ik, na een uur passen. En ik was niet lastig geweest, of veeleisend. Het is gewoon heel moeilijk, om het juiste model, de juiste pasvorm en de juiste maat te vinden. Voor mij dan, al ben ik vast niet de enige.

En ik was blij en ik was opgelucht. Mijn missie was geslaagd. Maar het meest blij ben ik nog met het feit dat ik mijn borsten überhaupt heb. Veel vrouwen (en mannen) lijden onder de ziekte die borstkanker heet. Voor deze vrouwen is het passen van een BH iets dat onbeschrijflijk veel moed en doorzettingsvermogen vraagt. Ongeveer één keer per maand controleer ik mijn borsten. Door ze te bekijken, in de spiegel en door te voelen. En wat ik daarover zeggen kan, als je toch onder de douche staat, of zonder BH op de bank ligt, doe dat dan ook. Druk met je hand op je borsten, liefst een beetje systematisch. Niet knijpen, want dan voel je alle klieren en onregelmatigheden die er altijd zitten. Doe het regelmatig, dan merk je of er veranderingen zijn. Maak je je zorgen, of weet je het gewoon niet zeker? Ga dan naar je huisarts, beter tien keer teveel dan één keer te weinig. Kijk voor meer informatie bijvoorbeeld op: http://www.borstkanker.nl/ of http://www.borstkankerinfo.nl/ of een van de andere informatieve sites. Doe dat gewoon!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.